Receive up-to-the-minute news updates on the hottest topics with NewsHub. Install now.

ย้อนรอย “ประเทศกูมี” สู่ “ศิลปะของประชาชน” ที่ถูกปิดปาก

15 พฤศจิกายน 2561, 6:14 น.
46 0
ย้อนรอย “ประเทศกูมี” สู่ “ศิลปะของประชาชน” ที่ถูกปิดปาก

เพลง “” “Rap Against Dictatorship” เพลง “ไข่แมวX” “HAPPY ENDINGS” Joan Cornellà .

งานเสวนา "ศิลปะ อำนาจ และการขัดขืน" ผศ. สาวตรี สุขศรี ศิลปะมีอำนาจ เป็นเหมือนกล่องสำหรับใส่ข้อมูลที่เข้าใจยากลงไป แล้วศิลปินก็ปรุงแต่ง ปรับเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอให้เข้าใจง่าย จนก่อให้เกิดผลกระทบต่อสังคม .

การใช้ศิลปะในการต่อต้านอำนาจรัฐ มันมีความเบาและเนียนกว่าการใช้อารยะขัดขืน ที่บางครั้งก็สร้างความยุ่งยาก อึดอัดใจให้กับผู้ปกครองประเทศมากกว่าการใช้ศิลปะ .

“บทเพลงของรัฐ คนปฏิวัติไม่ได้แต่ง คนแต่งไม่ได้ปฏิวัติ แต่ในภาคประชาชน คนแต่งเป็นคนปฏิวัติ จะมีความเข้าอกเข้าใจในเชิงอุดมการณ์นี้มากกว่า” .

ในช่วงที่ผ่านมา โครงสร้างของเผด็จการทหารมันมีความแยบยลมากกว่า มันสามารถปลุกเร้ากล่อมเกลาให้กระบวนการทางศิลปะตกเป็นเครื่องมือของเขา มากกว่าที่เราจะเอามาใช้ .

ประเทศกูมีก็ไม่ได้สร้างแรงกระเพื่อมแต่ในกลุ่มประชาชนคนไทยเท่านั้น แต่ยังสะเทือนไปถึงบรรดาผู้ใช้กฎหมายด้วย เพราะทันทีที่มิวสิกวิดีวีดิโอแพร่กระจายไปในโลกออนไลน์ ตำรวจก็ออกมา “ใช้กฎหมาย” ทันควัน โดยอ้างว่าเพลงดังกล่าวผิดกฎหมายมาตรา 14 (2) และมาตรา 14 (5) ใน พรบ. ว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 แต่สุดท้ายก็ต้องล่าถอยไป จากยอดไลก์และยอดแชร์หลายสิบล้านครั้ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าเรื่องนี้ “ยิ่งปิดปาก คนยิ่งอยากพูด ยิ่งปิดหู คนยิ่งอยากฟัง”

กฎหมายไม่ได้ห้ามประชาชนพูดความจริง ที่แม้จะเป็นเรื่องไม่ดี ไม่อย่างนั้นกฎหมายคงบัญญัติไปแล้ว .

การพูดถึงปัญหาของรัฐบาล องค์กรผู้ใช้อำนาจ ไม่ได้ทำให้ประเทศไม่มั่นคง แต่กลับกัน การกระตุ้นให้ประชาชนรับรู้ เกิดการเรียกร้องให้แก้ไขปัญหาเหล่านั้น และปัญหาเหล่านั้นได้รับการแก้ไขจริงๆ นี่ต่างหากที่จะทำให้ประเทศมั่นคง .

การวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลหรือผู้ใช้อำนาจปกครอง เป็นสิทธิและเสรีภาพของประชาชน ซึ่งเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย และรัฐธรรมนูญรับรองเสรีภาพในการแสดงออก .

“เราทำงานบนความเสี่ยง แต่ถ้าไม่เสี่ยง เราก็ไม่สามารถขัดขืนได้ ทหารถามว่าทำไมอาจารย์ไม่ไปจัดงานที่หอศิลป์หรือพิพิธภัณฑ์ ผมตอบว่างานที่ด่ารัฐบาล เขาไม่ให้จัดอยู่แล้ว เราก็ต้องอาศัยแบบนี้ ดูไป แสดงไปพร้อมกับดมขี้ไก่ไป ผมคิดว่าพื้นที่การแสดงออกทางศิลปะอย่าไปเลือก ทำได้หมด เพราะการต่อต้านมันไม่เลือกวิธีการ ประเทศนี้มีพื้นที่การต่อต้านทุกหย่อมหญ้า จ.ขอนแก่นไม่เคยได้แสดงสิ่งเหล่านี้ ฉะนั้น ช่วงระยะเวลาจัดงาน 3 อาทิตย์เต็มๆ ที่นี่กลายเป็นพื้นที่รองรับอารมณ์ของคนขอนแก่น ผมบอกว่าใครอยากพ่นกราฟิตี มาเลย ใครอยากร้องรำ ใครอยากเป่าแคน มาเลย ฉายหนังทุกวัน ทุกวันจะมีคนดู 4 คน ตำรวจ 2 คน เจ้าหน้าที่ความมั่นคง 2 คน”

ความสมจริงทั้งหลายทั้งปวงไม่สามารถพูดถึงความเป็นจริงของมนุษย์ในสังคมได้มากเท่าความไม่สมจริง เพราะความไม่สมจริงมันมีพื้นที่ให้กับความสร้างสรรค์อีกมากมาย อาจารย์ ดร.ภาสกร อินทุมาร .

นี่คือรสนิยมของประชาชนที่เราต้องพูดออกมาผ่านกระบวนการทางศิลปะ ผ่านกระบวนการทางวัฒนธรรม ผมว่ามันเป็นสิ่งที่เราต้องยกธงขึ้นมาพร้อมกัน เพื่อปลุกปลอบและเป็นตัวสะท้อนเรื่องราวการต่อสู้ของผู้คนที่ถูกทับถมอยู่ตลอดเวลา .

ที่มา: sanook.com

มีส่วนร่วมในเครือข่ายทางสังคม:

ความคิดเห็น - 0