ดอนหอยหลอด...ลืมตลอดทาง

11 กุมภาพันธ์ 2558, 3:00 น.

83 0

ดอนหอยหลอด...ลืมตลอดทาง

แม้แต่คนที่ดอนหอยหลอดเองก็เหมือนกัน...ทั้งที่ห่างกันไปอีกไม่ไกลนักมิหนำซ้ำที่ดอนหอยหลอดก็มีของดีของตัวเองแท้ๆ แต่เมื่อถามไถ่ว่าถ้าจะปั่นจักรยานเที่ยวที่ดอนหอยหลอดนี่ควรจะไปที่ไหนบ้าง คำตอบที่ได้จากปากเจ้าถิ่นคือ "อ๋อ ถ้าจะปั่นจักรยานต้องไปอัมพวา"

อาจเพราะอัมพวามีชื่อเสียงเกี่ยวกับการท่องเที่ยวมากกว่า และมีแหล่งท่องเที่ยวที่ 'ชิ้นใหญ่' มากกว่านั่นเอง แต่ถ้าคนที่ดอนหอยหลอดมองหาของดีในท้องถิ่นแล้วก็ใช่ว่าจะไม่มีดี แค่ชื่อก็น่ารักกุ๊กกิ๊ก (ในละแวกเดียวกันมีทั้งดอนหอยหลอด และ บางจะเกร็ง)

แม้ระยะทางจากกรุงเทพฯไปที่นี่จะไม่ถึงกับไกลมากนัก ยิ่งนักปั่นสายทัวริ่งยิ่งบอกเลยว่าสบายๆ แต่ผมเลือกที่จะยัดจักรยานใส่รถแล้วมาปั่นแทน โดยจุดนัดพบที่กรุงเทพฯคือเชิงสะพานกรุงธน ผมเติมพลังด้วยก๋วยเตี๋ยวที่ร้านแถวนั้นก่อนออกเดินทาง หลังจากอิ่มท้องเราก็มุ่งหน้าสู่ดอนหอยหลอดทันที...

ผมลังเลอยู่นาน แล้วก็มองไปเห็นที่หลังศาลมีที่จุดประทัดแก้บน ตรงนั้นมีถังขยะวางเรียงและมีคุณลุงที่รับจุดประทัด หากจอดใกล้ถังขยะคงดูไม่มีราคา ไม่น่าขโมย (มั้ง) และอย่างน้อยก็มีคุณลุงคอยดูให้ (มั้ง)

จอดจักรยานเสร็จผมรีบขึ้นไปบนศาลซึ่งมีคนเดินเข้าเดินออกตลอดเวลา พอเข้าไปก็ได้กลิ่นควันธูปตลบอบอวลพร้อมกับกลิ่นกุหลาบเจือๆ นั่นเพราะคนเชื่อกันว่ากรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หรือที่เรียกกันว่า เสด็จเตี่ย ท่านชอบดอกกุหลาบสีแดงมาก คนจึงนิยมนำดอกกุหลาบมาถวาย แต่ถ้าพูดถึงการแก้บนกับเสด็จเตี่ยคงหนีไม่พ้นเสียงที่กำลังโป้งป้างอยู่ด้านหลังศาล นั่นคือการจุดประทัด อาจเพราะท่านเป็นทหารคนจึงเชื่อกันอีกว่าท่านจะอบเสียงประทัดซึ่งคล้ายปืน (อืม...)

ผมน่าจะเป็นมนุษย์คนเดียวที่เข้าไปในวันนั้น สถานที่เล็กๆ แบบนี้จึงมีที่ว่างให้ผมเดินไปมาอย่างสะดวกกายสบายใจ ในนั้นมีสิ่งของหลายอย่าง ป้ายข้อมูล และโทรทัศน์เครื่องเล็กๆ รูปทรงล้าสมัย เปิดวีดีทัศน์เกี่ยวกับกรมหลวงชุมพรฯ นั่นทำให้ความสงสัยที่ผมเพิ่งลืมไปเมื่อกี้กลับมาอีกครั้ง แต่ก็ได้รับคำเฉลยจากสื่อที่แสนจะธรรมดาเหล่านี้...

ที่มา: bangkokbiznews.com

ที่หน้าประเภท

Loading...