ภาพถ่าย บนผืนผ้าป่าน สิริมา ไชยปรีชาวิทย์

30 พฤษภาคม 2558, 3:31 น.

33 0

หลังจากจุดเริ่มต้นครั้งนั้น เธอได้เข้าสู่วงการช่างภาพจนตอนนี้ได้รับตำแหน่งเป็นแกลเลอรี่ ไดเรกเตอร์ ที่แจม แฟคตอรี่ “ก่อนที่จะมาทำงานนี้เคยคุยกับพี่ด้วง ดวงฤทธิ์ แล้วเขาชอบงาน ชอบมุมมองของเรา จึงชักชวนมาทำอะไรสนุกๆ ในสเปซนี้” อาร์ต สเปซ ถูกสร้างขึ้นให้เป็นพื้นที่สร้างสรรค์ที่สนุกและเกิดสิ่งใหม่ๆ ซึ่งการทำงานและการถ่ายภาพค่อนข้างแยกส่วนกัน เพราะตัวงานเธอจะดูแลศิลปะหลายแขนงที่ไม่ได้จำกัดแค่ภาพถ่ายเพียงอย่างเดียวและทำเป็นงานประจำ ส่วนการถ่ายภาพเป็นความชอบส่วนตัว (Passion) ที่ทำด้วยใจรัก”

“ป่านรู้สึกว่างานศิลปะมันทำหน้าที่ตรงนั้น” เธอกล่าว“คือเราไม่รู้หรอกว่าตัวเองเป็นคนยังไง แต่งานศิลปะมันจะสะท้อนตัวตนจริงๆ ข้างในว่าเราเป็นคนยังไง”

“ถามว่าป่านเป็นคนเหงาไหม ป่านว่าไม่ แต่ป่านเสพติดอารมณ์ความรู้สึกในขณะนั้นมากกว่า เพราะเวลาเราถ่ายรูปเราอยู่คนเดียว อย่างภาพชุดนิวยอร์ก ภาพจะสื่ออารมณ์เหงามาก เพราะมันคือการเดินทางคนเดียว”

นอกจากนี้ เธอยังเคยจัดแสดงงานลองล่องยะลา เป็นโปรเจกต์พิเศษลงไปถ่ายภาพยะลาในมุมมองของเธอ 4 วัน 3 คืน “ตอนที่ลงไปยะลา ป่านเข้าไปในโรงเรียน ไปใช้เวลากับตรงนั้นซึ่งสามารถถ่ายทอดอารมณ์ได้มาก”

เธอกล่าวว่า ภาพสตรีทคือการบันทึกช่วงเวลา มันเกาะติดอยู่กับความเป็นจริงบนท้องถนน “ทั้งสถาปัตยกรรม โมเดลของรถที่เปลี่ยนไป หรือวิถีชีวิตของคนบนท้องถนนก็ตาม มันไม่ใช่ชีวิตประดิษฐ์แต่มันคือไลฟ์จริงๆ พอกลับมาดูในอีก 50 ปีข้างหน้าก็จะเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เปลี่ยนไป”

“ป่านคิดว่ามันคือกระบวนการรับเข้าไป ก่อนที่จะถ่ายทอดออกมาเป็นภาพ เพราะเมื่อเรารู้สึกร่วมกับสิ่งนั้น เราก็จะถ่ายทอดมันออกมา”

คำถามส่งท้ายว่าหากเธอมีโลกของตัวเองหนึ่งใบ อยากให้โลกใบนั้นเป็นอย่างไร “ป่านเป็นคนรักต้นไม้มาก” ดังนั้นเธออยากให้มีธรรมชาติที่ไม่สามารถทำลายได้ “ถ้าวันหนึ่งฟันต้นไม้ไม่เข้า .

ที่มา: posttoday.com

ที่หน้าประเภท

Loading...