รอยฝันตะวันเดือด วันที่ 19 กันยายน 2557

18 กันยายน 2557, 17:00 น.

19 0

รอยฝันตะวันเดือด วันที่ 19 กันยายน 2557

“ผมขอโทษที่เครียดเกินไป คุณเป็นอะไรรึเปล่า” ริวถาม มายูมิปฏิเสธ แต่ริวไม่เชื่อ “มายูมิ...คุณปิดผมไม่ได้หรอก”

มายูมิแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ “เมื่อกี้ฉันฝัน...ฝันว่าคุณออกไปสู้กับพวกมัน คุณล้มลง...พวกมันรุมคุณอย่างไม่ปรานี เนื้อตัวคุณเต็มไปด้วยเลือด พวกมันกำลังจะรุมยิงคุณ แต่อาโคจิเข้าไปปกป้องคุณไว้...แต่ทั้งคุณกับคุณอาโคจิก็ไม่...” มายูมิจะบอกว่าไม่รอดแต่พูดไม่ออก น้ำตาเริ่มคลอ “พอฉันตื่นมาไม่เห็นคุณ...ฉันก็นึกว่าคุณ…”

“ไม่ต้องห่วงต่อให้ผมไปเล่นงานพวกมัน ผมก็จะอยู่ดูแลคุณไม่มีวันห่างจากคุณไปไหน...แม้สักก้าวเดียว”

ทาคาโอะเดินตาม สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจมาซารุ แต่ต้องยอมเก็บอารมณ์ “คนของผมมาอยู่ที่คลังสินค้าที่นี่ทั้งหมด ท่านส่งคนไปดูความเคลื่อนไหวของโอะนิซึกะกับมิอุระบ้างมั้ย”

ขณะที่ริวและโคจิพูดคุยกัน โดยมีมายูมิฟังอยู่ด้วย “สมัยเด็ก ๆ อาโคจิเคยกล่าวถึงพฤติกรรมแห่งความวิบัติของมนุษย์มีอะไรบ้างนะครับ...”

ริวคุยกับมายูมิกับโคจิด้วยแววตาเจ้าแผน การ “การประมาทคู่แข่ง หยิ่งยโส ลำพองใจ ...ถือเป็นพฤติกรรมแห่งความวิบัติอีกข้อหนึ่ง...สุภาษิตญี่ปุ่นบทหนึ่งกล่าวไว้ว่า “ถ้าวิ่งก็จะสะดุด หากเร่งร้อนเกินไป...มักจะผิดพลาด” แต่ถ้าจำเป็นต้องทำอะไรด้วยความเร่งรีบ...ต้องมั่นใจว่าเราทำด้วยความรอบคอบอย่างที่สุด ถ้าใช้สมองและการวาง แผนที่รัดกุม คนที่เดินไม่ได้แถมว่าที่ภรรยาไม่ยอมให้ห่างไปไหน ก็สามารถนั่งสั่งงานและรอความสำเร็จได้...โดยไม่ต้องเสี่ยงอันตราย”

มาซารุโกรธมากมาที่ไนต์คลับมิซาว่าและพุ่งเข้าชกทาคาโอะล้มคว่ำทันที และกระชากคอเสื้อทาคาโอะอย่างโมโหสุดขีด “แกรู้ไหมว่าผลการผิดพลาดครั้งนี้ จะทำให้ท่านยามาโมโต้โกรธแค่ไหน”

ทาคาโอะปัดมือมาซารุออกจากเสื้อตัวเองอย่างโมโหเช่นกัน “เตือนแล้วใช่มั้ยว่าอย่าประมาทไอ้ริว บอกให้ส่งคนไปดูความเคลื่อนไหวของมันแล้วใช่มั้ย มันส่งคนมาเล่นงานเรา ถ้าทำอะไรรอบคอบคงไม่เกิดเหตุแบบนี้” ทาคาโอะชี้หน้ายูจิ “เพราะแกบ้าแต่ผู้หญิง...ไม่ตั้งใจทำงาน วัน ๆ คิดแต่จะเอาชนะใจเมียไอ้ริว”

ยูจิพุ่งเข้าไปจะต่อยทาคาโอะ ทาคาโอะหลบทันแล้วต่อยยูจิคว่ำไป “ไอ้ผู้กองขี้ยา...ชีวิตแกเคยทำอะไรสำเร็จบ้างมั้ยวะ นอกจากมั่วผู้หญิงกับติดยาน่ะ”

มาซารุจ้องหน้าลูกชายเมื่อได้ยินเรื่องที่ ทาคาโอะพูดเรื่องติดยา เพราะเคยสั่งให้เลิกแล้ว ทาคาโอะกระชากคอเสื้อยูจิมาจะชกอีก แต่มาซารุเอามือรับหมัดของทาคาโอะไว้และเหวี่ยงหมัดของทาคาโอะออกอย่างแรง “ถ้ามั่นใจว่าโอะนิซึกะเป็นคนทำก็ไปจัดการมันสิ...ไม่ใช่มากัดกันเอง! อย่างน้อยถ้าท่านมายาโมโต้ได้ตัวโอะนิซึกะโซเรียว พวกเราจะได้ปลอดภัยบ้าง”

“นั่นแหละที่ฉันต้องการ นังหมอสาวนั่นมันจะได้รู้ธาตุแท้ของแก แกจะได้เลิกเพ้อฝันถึงมันสักที ฉันลงทุนทั้งชีวิต ปูทางไว้ทุกอย่างก็เพื่อให้แกได้ไปถึงจุดสูงสุดอย่างฉัน ฉันจะไม่มีวันให้พังเพราะความรักบ้าบอของแกเด็ดขาด”

ทาคาโอะเดินเข้ามาด้านหลังและถีบรถเข็นของริว จนริวล้มลงกับพื้น ทาคาโอะ นาบุ และลูกน้องมิซาว่ามองริวที่ล้มกลิ้งเหมือนคนพิการนอนกับพื้นอย่างสะใจ “ไหนวะ...โอะนิซึกะที่แสนฉลาด แค่แผนโง่ ๆ ก็หลอกคนทั้งบ้านให้แห่ออกไปได้ เหลือผู้หญิงกับคนง่อยไว้”

ริวพยายามจะยันตัวเองให้ลุกขึ้น ทาคาโอะเดินมายืนตรงหน้าริว แล้วเหยียบมือริวที่พยายามยันตัวเอง “ถ้าตีงู...ต้องตีให้ตาย ไม่อย่างนั้น...มันก็ยังแว้งกัดได้ ขนาดขาพิการมันยังใช้ปากสั่งงาน อย่างนี้คงต้องทำให้มันเป็นอัมพาตไปทั้งตัว”

“อย่าแตะต้องมายูมิ” ริวตะคอก ทาคาโอะ นาบุ ลูกน้องมิซาว่ามองริวอยู่กับพื้นแล้วหัวเราะเยาะเย้ย “ฉันก็อยากจะเห็นว่าไอ้พิการอย่างแก จะปกป้องนังคุณหมอสาวสวยยังไง ไป ลากนังหมอนั่นออกมา”

“ไหนล่ะ..มิซาว่าที่แสนฉลาด! ฉันแค่แกล้งเชื่อแผนเผาโกดังโง่ ๆ เพื่อตลบหลังพวกแก .. แค่นี้แกก็เสร็จฉันแล้ว” ริวดึงมีดพับออกจากร่างนาบุ นาบุแหกปากร้องลั่น ริวเดินตรงเข้ามาหาทาคาโอะ “แกล้งเป็นง่อย...พวกแกก็หลงเชื่อ แห่กันมาตายถึงที่”

มายูมิได้ยินเสียงการต่อสู้ที่หน้าบ้านก็ออกมาดู พอเห็นริวที่เดินได้เป็นปกติก็ชะงัก อึ้งไป เลือดซามูไร ..แม้จะอยู่ในกายเพียงหยดเดียวก็ควรรักษาเกียรติและศักดิ์ศรีซามูไร” ริวเหวี่ยงมีดของทาคาโอะปักลงดินตรงหน้าทาคาโอะ “เลือกเอา…ว่าจะตายอย่างหมารับใช้! หรือจะตายอย่างมีศักดิ์ศรี ฮาราคีรีชดใช้ความอัปยศที่ก่อไว้”

ทาคาโอะจะทำอย่างไรดี เพราะตอนนี้ลูกน้องของเขาถูกคนของโอะนิซึกะจับตัวไว้หมดแล้ว ทาคาโอะยันตัวลุกขึ้นนั่งยื่นมือข้างหนึ่งเหมือนจะดึงมีดมาโดยดี แต่อีกมือกำลังคืบไปดึงปืนที่เหน็บซ่อนอยู่ที่เอวด้านหลัง มายูมิยืนอยู่ด้านหลังทาคาโอะเห็นเงาของด้ามปืน เป็นเวลาเดียวกับทาคาโอะชักปืนออกมายิง “ปัง”

ที่มา: dailynews.co.th

ที่หน้าประเภท

Loading...