ร้ายรักพยัคฆ์กังฟู วันที่ 27 กันยายน 2557

26 กันยายน 2557, 17:00 น.

19 0

ร้ายรักพยัคฆ์กังฟู วันที่ 27 กันยายน 2557

“บู๊ลิ้ม!! แม่ไม่ตลกด้วยนะ...ผู้หญิงที่แกพามาด้วยเป็นใคร ขอชั้นดูหน้ามันหน่อยสิ ลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมถึงได้ใจแตกขนาดนี้”

ฮูหยินจะผลักกังฟูแต่เฮียเฉินเข้ามาคว้ามือเอาไว้ “เมียจ๋า...อย่าทำอย่างนี้เลย เฮียขอคุยด้วยหน่อย” เฮียเฉินจูงมือพาฮูหยินออกมาข้างนอก “เฮียรู้ว่าที่ไอ้กังฟูทำไปน่ะมันผิดเต็มประตู แต่เมียจ๋าจะบุกเข้าไปดูหน้าผู้หญิงของมันแบบนี้ เฮียไม่เห็นด้วย”

“ไม่เอาน่าเมียจ๋า...ไอ้กังฟูมันไม่ใช่เด็กนะ มันโตจนทำมาหาเลี้ยงตัวเอง เรียนก็จบแล้ว รับผิดชอบตัวเองได้ทุกอย่าง แล้วเราจะไปห้ามไม่ให้มันมีแฟนได้ยังไง ถ้าเมียจ๋าเข้าไปด่ามันต่อหน้าผู้หญิง ก็เท่ากับทำให้มันเสียหน้า เห็นใจมันบ้างเถอะ...นะ”

“ลูกเรามันไม่ใช่เด็กดื้อ พากลับไปอบรมสอนให้เข้าใจ แค่นี้ก็หมดห่วงแล้ว”

ฮูหยินกลับไปดึงบู๊ลิ้มออกห่างจากกังฟู “วัน ๆ เก่งแต่หาเรื่องให้อาจารย์ต้องผิดหวังในตัวเธอ ถ้ารู้ว่าเลี้ยงมาแล้วนิสัยแย่แบบนี้ ไม่รับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังแบเบาะหรอก”

“ถ้าคุณตื่นขึ้นมาแล้ว อย่าไปไหนเด็ดขาด ผมกับบู๊ลิ้มกำลังหาทางช่วยหลินหลินอยู่ แล้วจะรีบกลับมา”

“เดี๋ยวศิษย์น้องจะเอายาของอาจารย์ไปต้ม ศิษย์พี่เข้าไปดูหลินหลินก่อนเถอะ”

บู๊ลิ้มพยักหน้ารับแล้วเดินเข้าไปข้างในได้ครู่ก็วิ่งออกมาพร้อมกระดาษโน้ต “ศิษย์น้อง...ศิษย์น้อง...แย่แล้ว...ดูนี่”

กังฟูรับกระดาษโน้ตมาดู เห็นข้อความที่เมลดาเขียนทิ้งไว้ก็ตกใจมาก “ขอบใจมากนะนายกังฟูที่ช่วยดูแลชั้น ชั้นมีธุระต้องไปจัดการด่วน ฝากดูแลหลินหลินให้ด้วย แล้วชั้นจะรีบกลับมา”

“ถ้าแกปล่อยเรื่องอดีตให้ผ่านไป งั้นก็ปล่อยฉันไปซะ เพราะวันนี้ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับแกแล้ว”

“คิดถึงฉันเหรอ อย่าโกหกเลยจางซื่อ แกฆ่าพี่ฉันได้ฉันก็หมดประโยชน์กับแกแล้ว ฉันรู้ว่าแกไม่ได้คิดถึงฉันหรอก แกคิดถึงอีกคนมากกว่า...ฉันพูดผิดสินะ แกไม่ได้คิดถึงเขาหรอก แกกลัวเขามากกว่า”

เหมยอิง หลับตาลง น้ำตาไหลออกมา “เขาตายแล้ว ตอนที่ฉันพาเขาหนีออกจากฮ่องกง การเดินทางลำบากมาก เขาไม่สบาย มาถึงกรุงเทพฯฉันก็ไม่มีเงิน ไม่มีญาติ กว่าจะพาเขาไปหาหมอได้มันก็สายเกินไป”

“ถ้าเขายังไม่ตาย ฉันจะเลี้ยงดูเขาให้แข็งแกร่งที่สุดเพื่อแก้แค้นให้พ่อของเขา...ฉันคงไม่แต่งงานใหม่แบบนี้หรอก”

จางซื่อยิ้มอย่างปลอดโปร่ง หัวเราะเสียงดังลั่น “ขอบใจเธอมากเหมยอิง ฉันสบายใจที่สุด ฮ่า ๆ ๆ สิ่งที่ฉันกลัวมาตลอดยี่สิบปีมันไม่มีอีกต่อไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”

ที่มา: dailynews.co.th

ที่หน้าประเภท

Loading...